KNULP – Dönüş (Return)

27 Mart // March – 11 Nisan // April 2015

Açılış // Opening 27 Mart // March 18:00

 

Doluluk – boşluk, sığınma – korku, güvenlik – tekinsizlik; Knulp, tüm bu zıtlıklar arasından beliren, geçmişle şimdi arasında kalmış ve hala yaşanan bir eve bakıyor. ”Dönüş” sergisinde; fotoğraflar, desenler ve yerleştirmelerden meydana gelen ve bu zıtlıkların canlanacağı bir atmosfer oluşturmaya koyuluyor. Duvara vurulan tek kat boyayla bile işleyen ‘silme’ eyleminin yok eden pasif görüngüsünün altındaki agresifliği Torun’a yerleştireceği parçalarla görünür kılmaya çalışıyor. Hatta silme eylemini kullanarak eşya ve ev ile ilgili anlamları yok edip, onları birer nesne haline getiriyor.

 

Yerleşmedeki müdahalelere, boyanıp doldurulan duvarlara, ve taşınmayla tamamlanan -ve yeniden başlayan döngünün etrafında geziniyor. Yerleş-yaşa-taşı-yerleş.

 

“döndüm işte. koridoru yürüyüp geçtim… babamın evi, ama eşyalar yan yana, soğuk soğuk duruyor; sanki hepsi de kimini unuttuğum, kimini hiç bilmediğim kendi sorunlarına dalmış. onlara ne yararım dokunabilir? onlar için neyim?… ve mutfak kapısını vurmayı göze alamıyor, yalnızca uzaktan kulak kabartıyorum… ama uzaktan kulak kabarttığım için bir şey duyamıyor, bir saatin hafiften tıkırtısını işitiyorum ya da belki sadece, çocukluk günlerinden doğru işitir gibi oluyorum… ya şimdi biri kapıyı açar da bana bir şey sorarsa? o zaman kendim, sırrını gizlemek isteyen biri durumuna düşmez miyim?”

-kafka, dönüş

 

//

 

Fullness – emptiness, shelter – fear, security – insecurity; Knulp takes a deep look into a house that emerges between these opposites, a house stuck between the past and the present, still alive. In “Dönüş” (“The Return”), Knulp attempts to create an atmosphere made up of photographs, drawings and installations, in which these opposites may come to life. She attempts to render visible the passive, vanishing phenomenon of the action of “erasure” -which works even with a simple layer of paint on a wall- with pieces she’ll place in Torun. Moreso, using the action of erasure, she destroys the concepts pertaining to furniture and houses, turning them into objects of little significance.

 

She circles around the cycle that begins by settling into a space, with walls painted over and filled, items placed, and is completed by moving away. Settle – live – move – settle.

 

“I have returned, I have passed under the arch… My father’s house it is, but each object stands cold beside the next, as though preoccupied with its own affairs, which I have partly forgotten, partly never known. What use can I be to them, what do I mean to them?…And I don’t dare knock at the kitchen door, I only listen from a distance… And since I am listening from a distance, I hear nothing but a faint striking of the clock passing over from childhood days, but perhaps I only think I hear it… What would happen if someone were to open the door now and ask me a question? Would not I myself then behave like one who wants to keep his secret?”

– Kafka, Return

 

poster: Mert Acar

fotoğraflar: Cemil Batur Gökçeer